W lipcu 1942 roku został przeniesiony do obozu zagłady Sobiborze. Był jednym z esesmanów sprawujących nadzór nad „komandem leśnym” (Waldkommando), które pozyskiwało drewno budowlane i opałowe w lasach wokół obozu. Od lata 1943 roku nadzorował także więźniów, którzy pracowali w tzw. obozie IV przy budowie magazynów i warsztatów naprawczych dla zdobycznej broni sowieckiej. Thomas Blatt zapamiętał go jako jednego z najmniej brutalnych esesmanów z załogi Sobiboru. Wiosną 1943 roku w uznaniu zasług położonych w czasie akcji „Reinhardt” został awansowany do stopnia Oberwachtmeistra policji.
Po likwidacji obozu w Sobiborze podobnie jak większość weteranów akcji „Reinhardt” został przeniesiony do Einsatz R operującej na wybrzeżu Adriatyku. Służbę pełnił w Trieście i Fiume. Jego dalsze losy pozostają nieznane. Centrala Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Ludwigsburgu, która na przełomie lat 50. i 60. prowadziła śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych w Bełżcu, uznała go za zmarłego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie zaangażowani w Akcję T4 Kategoria:Członkowie Ordnungspolizei Kategoria:Personel obozu zagłady w Bełżcu Kategoria:Personel obozu zagłady w Sobiborze Kategoria:Urodzeni w 1890