Współczesne testy pokazują, że wnętrza chłodziarek tego typu były do 6°-9 °C chłodniejsze od otoczenia.
Historia Pierwsze urządzenie tego typu zostało zbudowane przez Arthura McCormicka w latach 90. XIX wieku. McCormick był jednym z poszukiwaczy złota w Coolgardie w czasie gorączki złota pod koniec XIX wieku. McCormick zauważył, znany już od starożytności efekt chłodzenia ewaporacyjnego, że zawartość przykrytej mokrą szmatką butelki była schładzana w miarę wysychania szmatki, a efekt ten był szczególnie wyraźny, jeżeli butelka była postawiona w przeciągu. McCormick zaprojektował i zbudował „lodówkę”, którą była prosta skrzynka przykryta jutowym workiem, innowacja McCormick polegała na użyciu pojemnika z wodą, do którego włożył kawałki flaneli. Ściekająca w dół po flaneli woda nawilżała worek, który nie musiał być ręcznie oblewany wodą, woda w pojemniku była uzupełniania dwa razy dziennie.
Według niektórych źródeł pierwszeństwo w opracowaniu takiej chłodziarki miał w Australii Oscar Benno Pedro Seppelt około 1895.