Sprawnie zorganizował pocztę powstańczą, ściąganie podatków, sądownictwo i opiekę dla najuboższych.

Jesienią 1863 roku ostrzeżony przed aresztowaniem, na wniosek członków organizacji powstańczej swój powstańczy urząd przekazał Hektorowi Łapickiemu. Peliksza był przeciwny przekazaniu urzędu naczelnika wojewódzkiego Łapickiemu, ale musiał pogodzić się z wolą większości. Był poszukiwany przez władze carskie; za udział w powstaniu skonfiskowano mu majątek i zaocznie skazano go na karę śmierci przez powieszenie. Wyemigrował do Francji, potem przebywał we Włoszech, Rumunii. W Mołdawii w miejscowości Vie założył dom pracy, w którym zatrudniał prześladowanych uciekinierów z zaboru rosyjskiego. Osiadł w Galicji, wziął w dzierżawę majątek Łazarówka pod Haliczem. Tam 12 lipca 1872 strzałem z rewolweru odebrał sobie życie. Przed samobójczą śmiercią spalił wszystkie dokumenty dotyczące powstania).

W „Gazecie Narodowej” z 1872 roku napisano, że Kornel Peliksza był pierwowzorem Hutora Graby w powieści Dziwadła J.I. Kraszewskiego.

Uwagi

Przypisy