Później ukrywał się przed nową władzą, do 1979 przebywał na emigracji w Kenii, gdzie zarabiał jako kierowca.
Po obaleniu prezydenta Godfreya Binaisy władzę przejęła początkowo Komisja Militarna, a od 22 maja do 15 grudnia 1980 – Komisja Prezydencka składająca się z trzech osób (oprócz Wacha-Olwola z sędziów Polycarpa Nyamuchoncho i Saulo Musoke), która funkcjonowała do czasu przeprowadzenia wyborów prezydenckich. Wacha-Olwol reprezentował w niej Region Północny Ugandy. Znaczenie polityczne komisji było niewielkie, a władzę w praktyce sprawował Paulo Muwanga. Za okres pracy w niej nie otrzymał wynagrodzenia aż do 2012 roku. Następnie pracował w radzie doradczej ds. handlu, która została rozwiązana w 1986. Został współzałożycielem centrum pomagające powracającym do Lango uchodźcom, a od 1990 do 1994 zasiadał w radzie zajmującej się reorganizacją administracji. W 1994 przeszedł na emeryturę i rozpoczął prowadzenie własnej działalności gospodarczej.
Pod koniec życia mieszkał z żoną i dziećmi na przedmieściach Kampali. Doczekał się dwunastki dzieci. Został pochowany 7 maja 2017 z honorami państwowymi. Wbrew swojej ostatniej woli, przewidującej pochowanie w rodzinnej miejscowości przy ojcu, złożono go do grobu przy dwóch dawnych żonach i innych członkach rodziny.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Ugandy Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2017