Frunzego, w czerwcu 1941 został szefem Wydziału Przysposobienia Bojowego Sztabu Wojsk Pogranicznych NKWD Białoruskiej SRR, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. 23 czerwca 1941 w składzie grupy pograniczników NKWD brał udział w walkach w rejonie Wołkowyska na Froncie Zachodnim, a wkrótce potem w bitwie pod Smoleńskiem, w sierpniu 1941 został pomocnikiem szefa i szefem Wydziału Przysposobienia Bojowego Zarządu 2 NKWD ZSRR, a we wrześniu 1941 szefem nogińskiego sektora ochrony i obrony Moskiewskiej Strefy Obrony.
Brał udział w bitwie pod Moskwą, w lutym 1942 objął dowództwo 8 Dywizji Wojsk NKWD w składzie 6 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, w kwietniu 1942 został dowódcą 13 Dywizji Wojsk NKWD 38 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, uczestniczył w obronie Woroneża i Kupiańska, we wrześniu 1942 objął dowództwo 95 Dywizji Piechoty (sformowanej na bazie 13 Dywizji Wojsk NKWD). 19 września 1942 wraz z dywizją przekroczył Wołgę i wziął udział w bitwie pod Stalingradem i walkach w składzie 62 Armii na Froncie Stalingradzkim i Dońskim;