W 1904 roku opublikował pierwszy dramat teatralny, który został życzliwie przyjęty przez krytykę, wygrał nagrodę literacką w Alzacji. W 1904 roku przeniósł się do Berlina gdzie związał się zawodowo z teatrem: pisał sztuki teatralne, pracował jako inspicjent i urzędnik Stowarzyszenia Niemieckich Dramaturgów. W swoich sztukach poruszał motywy religijne, propagował swoją własną wizje religijności. Jego dzieła nie odnosiły jednak sukcesów. W 1913 roku zetknął się z twórczością Houstona Stewarta Chamberlaina. Chamberlain przedstawiał historię jako walkę pomiędzy dobrą rasą aryjską i złą semicką. Dzieła Chamberlaina wywarły ogromny wpływ na Dintera, twierdził, że przeżył dzięki nim "duchowe odrodzenie".
Po wybuchu I wojny światowej walczył w armii niemieckiej. Został jednak zwolniony z wojska w 1916 roku na skutek komplikacji po przebyciu cholery. Po powrocie do Berlina dowiedział się, że jego żona miała romans z mężczyzną pochodzenia żydowskiego i była z nim w ciąży, wydatnie wzmocniło to jego fobie antysemicką.