Według badań Anny Józefowicz z 2022 roku, polscy nauczyciele uznali książkę za średnio wartościową lekturę, rzadko realizowaną w klasie.
Według Beaty Mytych-Forajter piszącej w 2015 roku, mimo swojego wieku, książka zawiera nadal cenne dziś przesłania i proekologiczne, zwłaszcza w kontekście szacunku dla środowiska, i empatii i opieki nad zwierzętami.
Książkę skrytykowała kilka lat później Martyna Engeset-Pograniczna, zwracając uwagę, że cykl zawiera elementy z ery kolonializmu, w tym fragmenty, które można dziś odczytać jako rasistowskie. W wydaniach w krajach zachodnich (np. angielskojęzycznych, ale także niemieckojęzycznych) spowodowało to ingerencje w treść książki, by była bardziej poprawna politycznie i zgodna z podejściem postkolonializmu (np. usunięto niektóre określenia związane z kolorem skóry czy pochodzeniem postaci, takie jak słowo Murzyn; zmieniono także niektóre wątki, takie jak – w tomie pierwszym – pragnienie afrykańskiego księcia Bumpo, by mieć jaśniejszą skórę).