Marian Szarek (ur. 8 kwietnia 1919 w Opaciu, zm. 27 listopada 1980 w Rzeszowie) – polski prezbiter rzymskokatolicki, kanonik, proboszcz parafii w Ulanicy (1956–1961) i Miękiszu Nowym (1961–1967).
Życiorys Urodził się 8 kwietnia 1919 w Opaciu koło Jasła w rodzinie Michała i Apolonii. Chrzest święty z rąk ks. Pawła Matuszewskiego przyjął w kościele św. Mikołaja w Bączalu Dolnym. Ukończył Szkołę Powszechną w Bączalu Dolnym, a następnie Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle.
Po złożeniu egzaminu maturalnego wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W 1940 decyzją bpa Franciszka Bardy seminarium zostało przeniesione do Brzozowa i funkcjonowało pod nazwą tajnego, konspiracyjnego "Leśnego Seminarium w Brzozowie".
Święcenia kapłańskie przyjął 30 grudnia 1944 w bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Starej Wsi. Będąc neoprezbiterem, został wikariuszem parafii Cieklin. W latach 1948–1951 był wikariuszem w parafii Nozdrzec, a w latach 1951–1956 był administratorem parafii w Siedliskach. W grudniu 1956 został instalowany na urząd proboszcza w parafii św. Józefa Robotnika w Ulanicy, a od 18 września 1961 pełnił posługę proboszcza w parafii Matki Bożej Śnieżnej w Miękiszu Nowym.