W 1470 powierzając Hanczlowi ongiś łaziebnikowi z Szamotuł budowę nowej łaźni w Ostrówku nad rzeką Cybiną, postanawiła, że budowanie w miastach: Ostrówku i Chwaliszewie łaźni oraz ,,dolia permularia” (wanien do masażu?), a także przebywanie w nich cyrulikom, czyli golibrodom, będzie dozwolone tylko za zgodą pełnomocników kapituły. W 1473 odnotowano domy w Chwaliszewie, które położone były na południe po lewej stronie drogi prowadzącej od Ostrowa Tumskiego do miasta Poznania. W 1475 (wg kopii z 1576) król polski Kazimierz Jagiellończyk zezwolił Andrzejowi Bnińskiemu biskupowi poznańskiemu oraz kapitule poznańskiej na przywóz do ich miast: Środki, Chwaliszewa i Ostrówka soli miałkiej (łac. "sal minutum") z żup wielickich i bocheńskich oraz na jej sprzedaż w każdy poniedziałek.
W 1481 kapituła nałożyła na wszystkich mieszkańców Chwaliszewa karę 30 grzywien za ich nieposłuszeństwo, ponieważ nie chcieli gasić pożaru domów w Chwaliszewie. Karę tę mieli zapłacić mieszkańcy w ciągu jednego miesiąca ich pełnomocnikowi kanonikowi Karczewskiemu, pod sankcją kary 100 grzywien. Natomiast mieszczan Jana Kołaczka (łac. "Colaczek") i Macieja Gębę (łac. "Gemba") z powodu "podniesienia ręki" (łac.