Według zapisów historycznych miasto Chwaliszewo lokowane zostało w 1427. Według zachowanej kopii z lat 1483-1488 kapituła poznańska dla podniesienia stanu nowo lokowanego miasta Chwaliszewo sprzedała za 20 grzywien Mikołajowi wójtowi tegoż miasta wójtostwo. Nowe miasto otrzymało prawie magdeburskie, a wójt w uposażeniu 6 jatek: dwie rzeźnickie, dwie szewskie, dwie piekarskie oraz dwa place koło jatki rzeźników, ogród za domem scholastyka, łąkę wielkości jednej morgi za Kapitulnym Młynema, a także przywilej do ściągania co trzeciego denara z kar sądowych.
W 1430 król polski Władysław Jagiełło zakazał kupcom, kramarzom i rzemieślnikom sprzedawania swych towarów na niekorzyść miasta Poznania na terenach leżących pomiędzy Poznaniem a miastem kapituły Ostrówkiem, zwłaszcza na grobli w Chwaliszewie wiodącej od Poznania do Ostrówka. W tym roku odnotowano również miejską łaźnię w Chwaliszewie ponieważ kapituła wysłała w sprawach miasta Chwaliszewo oraz łaźni kapitulnej swoich przedstawicieli do króla polskiego Władysława II Jagiełły. Pojechali za królem kolejno do Łęczycy, Kościana i ziemi sandomierskiej. W 1431 kapituła postanawia, że mieszczanie chwaliszewscy wyślą od siebie 6 zbrojnych na wyprawę wojenną w czasie wojny polsko-krzyżackiej. W 1436 mieszczanie chwaliszewscy, którzy posiadali już domy oraz place otrzymali tzw.