Został awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. W lutym 1932 został przeniesiony do 14 pułku artylerii lekkiej w Poznaniu na stanowisko dowódcy dywizjonu. W czerwcu 1936 został przeniesiony do 30 pułku artylerii lekkiej w Brześciu na stanowisko kwatermistrza. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 25. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W lipcu 1938 został przeniesiony do 7 pułku artylerii ciężkiej w Poznaniu na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku. We wrześniu 1939 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 55 pułku artylerii lekkiej.
Podczas II wojny światowej został oficerem Polskich Sił Zbrojnych. 20 marca 1943 Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 kwietnia 1943 dowódcą 1 pułku artylerii ciężkiej. 10 kwietnia tego roku objął dowództwo pułku. Z dniem 1 listopada 1943 dowodzony przez niego oddział został przeformowany w 2 pułk artylerii motorowej. 18 listopada 1943 został zastępcą dowódcy artylerii dywizyjnej 1 Dywizji Pancernej. Do końca życia pozostawał w stopniu pułkownika artylerii.
Zmarł 10 kwietnia 1964 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera IIB 30, rząd 6, grób 25).