W lutym 1984 Angulo jako zawodnik olimpijskiej reprezentacji Kolumbii wziął udział w południowoamerykańskich kwalifikacjach do Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles. Tam jako podstawowy piłkarz wystąpił w pełnym wymiarze czasowym w obydwóch meczach, a Kolumbia nie zdołała awansować na igrzyska.
W seniorskiej reprezentacji Kolumbii Angulo zadebiutował za kadencji selekcjonera Gabriela Ochoi Uribe, 3 listopada 1985 w wygranym 2:1 meczu z Paragwajem w ramach nieudanych ostatecznie eliminacji do Mistrzostw Świata w Meksyku. Strzelił wówczas swojego pierwszego i jedynego gola w kadrze narodowej. W czerwcu 1987 został powołany przez Francisco Maturanę na rozgrywany w Argentynie turniej Copa América. Kolumbijska kadra zaprezentowała się wówczas bardzo udanie – odpadła dopiero w półfinale po dogrywce z Chile (1:2) i zajęła trzecie miejsce w rozgrywkach, imponując atrakcyjnym stylem gry. Sam Angulo był jednak rezerwowym dla napastników takich jak Arnoldo Iguarán, Juan Jairo Galeano czy Antony de Ávila i rozegrał tylko jeden z czterech możliwych meczów (jako zmiennik).