W grudniu 1867 przeprowadził się do podpoznańskiego wówczas Górczyna, gdzie otworzył własne przedsiębiorstwo branży ogrodniczo-sadowniczej. Rozwijało się ono na tyle dynamicznie, że w 1876 zakupił oraz wydzierżawił kolejne grunty na Wildzie. Zdobywał nagrody na wystawach ogrodniczych. W 1879 przeniósł przedsiębiorstwo na ulicę Kolejową na Łazarzu. Na powierzchni trzech hektarów założył tu szkółkę z drzewami i krzewami. W ofercie posiadał m.in. rzadkie gatunki z Ameryki Północnej i Azji. W 1900 kupił kolejne hektary ziemi w Luboniu, gdzie na trzydziestu hektarach zorganizował kolejne szkółki.
Pochowany został na cmentarzu świętomarcińskim. Jego szczątki i grób przeniesiono w czasie II wojny światowej na cmentarz w Luboniu. Po 1939 jego majątek wildecki został rozparcelowany i zabudowany (w XXI wieku na tym terenie powstał hotel Moderno i dyskont Biedronka). Na działce należącej do Denizotów znajdował się także młyn Hermanka.
Rodzina W 1865 ożenił się z Antoniną Nowacką, z którą miał córkę Marię (ur. 1877) oraz czterech synów: Edmunda (ur. 1867), Edwarda, Zygmunta (obaj urodzeni w 1870) i Alfreda (1873-1937, fizyka, profesora Uniwersytetu Poznańskiego).
Przypisy
Kategoria:Francuscy ogrodnicy Kategoria:Ludzie związani z Luboniem Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym św. Marcina (staromarcińskim) w Poznaniu Kategoria:Polscy ogrodnicy Kategoria:Polscy sadownicy Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1910