Ministerstwa Finansów.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w charakterze starszego referenta, a od 1920 w randze radcy ministerialnego kierował referatem wyznania prawosławnego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, po czym został zwolniony na własną prośbę z dniem 30 czerwca 1922 (po ogłoszeniu autokefalii kościoła prawosławnego w Polsce) i przeszedł do pracy w Prezydium Rady Ministrów. W Prezydium Rady Ministrów był radcą prawnym w Departamencie Ustawodawczym. Następnie od sierpnia 1926 kierownikiem Działu Prawnego Prezesa Rady Ministrów, a od 1 kwietnia 1927 do 3 listopada 1932 był szefem Biura Prawnego Prezesa Rady Ministrów. Był w składzie Polskiej Komisji Współpracy Prawniczej Międzynarodowej. Pełnił funkcję delegata rządu RP na rokowania z komisją papieską w sprawie wykonania konkordatu. Jako urzędnik PRM był autorem projektu późniejszego rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 27 października 1932 r. Prawo o Najwyższym Trybunale Administracyjnym. Decyzją prezydenta RP Ignacego Mościckiej 3 listopada 1932 został mianowany na stanowisko pierwszego prezesa NTA (został nim zarówno pod względem historycznym jak i funkcyjnym).