Następnego dnia Zgromadzenie Narodowe udzieliło jego rządowi wotum zaufania (większością 125 głosów „za”); na stanowisku premiera rozpoczął urzędowanie tego samego dnia.
11 grudnia 2025, po wybuchu szerokich protestów przeciwko korupcji oraz projektowi budżetu na następny rok, Rosen Żelazkow ogłosił dymisję swojego rządu, którą następnego dnia Zgromadzenie Narodowe przyjęło jednomyślnie (227 obecnych deputowanych zagłosowało „za”). 19 lutego 2026 na funkcji premiera zastąpił go Andrej Gjurow, który stanął na czele rządu technicznego. W wyborach z kwietnia 2026 po raz kolejny uzyskał mandat deputowanego.
Przypisy
Kategoria:Bułgarscy adwokaci Kategoria:Bułgarscy ministrowie Kategoria:Deputowani 45. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 46. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 47. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 48. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 49. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 50. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 51. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 52. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Politycy partii GERB Kategoria:Premierzy Bułgarii Kategoria:Przewodniczący Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Sofii Kategoria:Urodzeni w 1968