W 1972 został przyjęty do Międzyuczelnianego Instytutu Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej przy UJ. Rozpoczął wtedy wieloletnią współpracę z Januszem Bartą, również ekspertem ds. prawa autorskiego. W 1976 roku obronił pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Andrzeja Koppfa. Postanowił poświęcić się pracy akademickiej. W latach 1970–1981 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W marcu 1992 uzyskał tytuł naukowy profesora.

Opublikował szereg prac w zakresie prawa autorskiego, prawa mediów i internetu, ochrony danych osobowych i baz danych, prawa nieuczciwej konkurencji i ochrony dóbr osobistych. Był autorem lub współautorem kilkunastu pozycji książkowych, w tym komentarzy, podręczników, monografii, oraz ponad dwustu artykułów i opracowań. Jest członkiem komitetu redakcyjnego „Kwartalnika Prawa Prywatnego”, kwartalnika „Glosa” i „Przeglądu Prawa Handlowego”. Był kierownikiem projektów badawczych.

Został wybrany na członka Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk i Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności. W 2011 został powołany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego na przewodniczącego Komisji Prawa Autorskiego. Był promotorem w ośmiu przewodach doktorskich;