Marius Constant (ur. 7 lutego 1925 w Bukareszcie, zm. 15 maja 2004 w Paryżu) – francuski kompozytor pochodzenia rumuńskiego.
Życiorys Ukończył konserwatorium w Bukareszcie. W 1944 roku zdobył nagrodę George’a Enescu, dzięki której wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował studia w Konserwatorium Paryskim u Oliviera Messiaena, Tony’ego Aubina oraz Nadii Boulanger. Jednocześnie uczęszczał do École Normale de Musique, ucząc się dyrygentury u Jeana Fourneta. W 1950 roku dołączył do działającej przy Radiodiffusion-Télévision Française (RTF) Groupe de recherches musicales, badającej możliwości wykorzystania w muzyce środków elektroakustycznych. W 1952 roku otrzymał Prix Italia za utwór La joueur de flúte.
Dyrygował zespołami baletowymi Maurice’a Béjarta (1956) i Rolanda Petita (1957–1966). W 1963 roku założył zespół solistów „Ars Nova”, specjalizujący się w wykonawstwie muzyki awangardowej. Zdobywca nagrody im. Siergieja Kusewickiego (1962) oraz Premio Marzotto (1968). W 1970 roku objął stanowisko dyrektora muzycznego ORTF.
Odznaczony w 1998 roku krzyżem komandorskim i w 1984 roku krzyżem oficerskim Orderu Legii Honorowej, w 1995 roku krzyżem wielkiego oficera i w 1990 roku krzyżem komandorskim Orderu Narodowego Zasługi i krzyżem komandorskim Orderu Sztuki i Literatury.