Po tych wydarzeniach inicjatywa w wojnie domowej definitywnie przeszła na stronę czerwonych.
Przebieg wydarzeń Sytuacja przed rozpoczęciem ofensywy W połowie 1919 r. sytuacja na Froncie Południowym, która przez pierwsze miesiące roku była zdecydowanie lepsza dla czerwonych, zmieniła się na korzyść białych Sił Zbrojnych Południa Rosji dowodzonych przez gen. Antona Denikina. W końcu kwietnia 1919 r. gen. Nikołaj Wsiewołodow, który dowodził 9 Armią Czerwoną, przeszedł na stronę białych, a już w tygodniach poprzedzających ucieczkę przekazywał białym informacje ze swojego sztabuP. Kenez, Red Advance..., s. 36-37.. Na początku maja przeciwko dowództwu Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej zbuntował się ataman Matwij Hryhorjew, który do tego momentu był sojusznikiem bolszewików i w marcu dowodził operacją zdobycia Chersonia, Mikołajowa i Odessy. Pod kontrolą Hryhorjewa znalazł się obszar od Mikołajowa i Chersonia na zachodzie, z Jelizawietgradem, Krzemieńczukiem, Czerkasami, Aleksandrią, Krzywym Rogiem, do Jekaterynosławia na wschodzieW. Serczyk, Historia..., s. 274.. Teren ten był dotąd źródłem uzupełnień i zaopatrzenia dla jednostek Armii Czerwonej walczących z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji. W maju i na początku czerwca biali ostatecznie rozstrzygnęli na swoją korzyść zaciętą, trwającą od marca bitwę o DonbasJ.