Od 1987 do 1989 przewodniczył zarządowi miejskiemu Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w Legnicy, po czym do 1990 przebywał na kontrakcie w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W 1989 kandydował do Sejmu z ramienia PZPR. Został następnie menedżerem miejskich przedsiębiorstw: kierownikiem zakładu w Legnickim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej (1990–1994), dyrektorem Zarządu Dróg w Legnicy (1994–1997) i prezesem Legnickiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej (1997–1998). Od 1998 do 2001 sprawował obowiązki zastępcy prezydenta Legnicy, a od 2001 do 18 czerwca 2003 – pierwszego wicewojewody dolnośląskiego. Od 1992 był wiceprezesem dolnośląskiej rady Unii Pracy.

23 czerwca 2003 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa. Odwołany 30 kwietnia 2004. Toczył się przeciw niemu proces o złożenie fałszywego oświadczenia lustracyjnego, w 2003 został nieprawomocnie skazany za kłamstwo lustracyjne. W 2004 rozpoczął pracę w koncernie energetycznym EnergiaPro jako wiceprezes ds. strategii, a w latach 2004–2007 – prezes zarządu. Był następnie prokurentem w spółce Akad i asystentem projektu w ZUP IZOBET, a także prezesem zarządu PBT Hawe i HAWE Budownictwo. W 2011 został menedżerem Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W 2016 zasiadł w radzie nadzorczej NWZ Veltro Cars.