Zwolennikiem terapii był noblista Nikolaas Tinbergen, choć okazało się, że swoich przekonań nie opierał na podstawach naukowych.
Założenia Podstawowe założenie terapii głosi, że możliwe jest budowanie, przywracanie oraz wzmacnianie więzi między matką, a dzieckiem autystycznym (lub zaburzonym emocjonalnie) poprzez intensywny kontakt fizyczny, także wymuszony, zastosowany wbrew woli dziecka. Autyści, chcąc redukować lęki wynikające z interakcji i usiłując unikać sytuacji społecznych, mają uciekać w stereotypie, natręctwa i autostymulację. Terapia holding odpowiadać ma na deficyty podstawowej interakcji socjalnej, być strategią, na bazie której lęki autysty mają być redukowane, co ma pozwalać na "odrzucenie sprzeciwu" wobec kontaktu z otoczeniem. Skutkiem ma być nauka nowych zachowań, co ma deprecjonować potrzebę użycia strategii autystycznych.
Przebieg sesji W trakcie przebiegu sesji terapeutycznej wyróżniane są trzy fazy: konfrontacja, odrzucenie i rozwiązanie.