chodziłabym, chodziłabyś, chodziłaby, nauczyliby wyrazy złożone z dwusylabowego liczebnika głównego oraz cząstek -kroć, -sta, -set (oprócz narzędnika), np. czterysta, czterystu (ale: czterystoma), siedemset, siedmiuset, osiemkroć spójniki połączone z ruchomymi końcówkami osobowymi czasownika (-śmy, -ście) oraz morfemami trybu warunkowego, np. abyśmy, żebyście, jeżeliby, jeśliby, ponieważby wyrazy obce zakończone na -ika || -yka, zapożyczone z łaciny lub za jej pośrednictwem, np. matematyka, muzyka (jeżeli jednak forma deklinacyjna jest dłuższa bądź krótsza od mianownika (w sylabach, nie literach), wtedy akcentuje się na przedostatniej sylabie, np. galaktyka, ale galaktykami, galaktyk) określenia osób związanych z dyscyplinami o nazwie zakończonej na -ika || -yka w dopełniaczu liczby pojedynczej oraz formach o tej samej liczbie sylab, np. cybernetykiem, ale cybernetyk, cybernetykami pojedyncze rzeczowniki pochodzenia obcego akcentowane zwyczajowo proparoksytonicznie, np. komitet, uniwersytet, maksimum, minimum, prezydent akcent na ostatnią sylabę (oksytoniczny) skrótowce literowe: np. ONZ (wym. oenzet), PGR (wym. pegieer) nieliczne skrótowce grupowe, np. Pafawag niektóre skrótowce mieszane, np. SGPiS (wym. esgiepis) wyrazy jednosylabowe poprzedzone cząstką arcy-, eks-, wice-, np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Akcent w języku polskim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.