Był też współinicjatorem i członkiem Komitetu WykonawczegoSzlak Stylu Zakopiańskiego, Pomnik Chałubińskiego i Sabały wystawienia pomnika Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem. W 1899 założył (razem z Tomaszem Janiszewskim, Walerym Eljaszem-Radzikowskim i Stanisławem Eljaszem-Radzikowskim) Przegląd Zakopiański. Od 1900 do 1903 kierował tym pismem, choć formalnie był tylko kierownikiem literackim. We współpracy ze Stefanem Żeromskim przekształcił Czytelnię Zakopiańską w publiczną bibliotekę (1904). Należał do bliskich przyjaciół Żeromskiego, jak również Kazimierza Dłuskiego i Stanisława Witkiewicza (potem został powinowatym tego ostatniego). Pochowany został na Pęksowym Brzyzku (sektor L-III-23). mały|Grób Dionizego Beka na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Twórczość Jako publicysta angażował się, często stanowczo, w sprawy miejskie Zakopanego, przyszłość turystyki tatrzańskiej, propagowanie stylu zakopiańskiego.