w procesie oskarżoną była też Wanda Wasilewska). Razem ze Zdzisławem Popowskim założył Grupę Poetycką "Pryzmaty", która działała w Chełmie w latach 1934–1936. W 1939 przeniósł się do Radomia i pracował tam w fabryce Ericssona. Po śmierci Józefa Czechowicza zaopiekował się jego spuścizną literacką (zarzucano mu nawet przywłaszczenie). W czasie okupacji niemieckiej był więziony przez pół roku przez Gestapo (1944). Po zakończeniu II wojny światowej osiedlił się na Dolnym Śląsku (organizował Ludowy Instytut Literacko-Naukowy w Szczawnie-Zdroju i kierował dolnośląskim oddziałem Pioniera), by w 1950 przenieść się do Łodzi. Pracował tam w bibliotece na Widzewie, a w latach 1961–1962 był sekretarzem łódzkiego oddziału Związku Literatów Polskich. Pochowany jest na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej.