Kompleks Ospedaletto zasłynął wkrótce z chóru „Putte”Dziewczęta w dialekcie weneckim., który tworzyły młode, utalentowane wokalnie dziewczęta, rywalizujące pod względem poziomu wykonawczego z chórem z kościoła Pietà, kierowanym przez Antonia Vivaldiego. W 1777 roku dla potrzeb chóru zbudowano na pierwszym piętrze hospicjum Salę Muzyczną (Sala della Musica), która w krótkim czasie zyskała rozgłos.
Po upadku Republiki Weneckiej, w czasie pierwszej okupacji francuskiej i w wyniku dekretów napoleońskich z 1807 roku wszyscy chorzy, przebywający w Ospedaletto oraz innych hospicjach zostali przeniesieni, początkowo do Incurabili, a następnie, w 1819 roku do Mendicanti, który stał się wówczas nowym szpitalem miejskim (Ospedale Civili Riuniti). W tym samym roku Ospedaletto stał się schroniskiem dla ludzi starych i potrzebujących pomocy.
W 1905 roku malarz Giuseppe Cherubini udekorował strop kościoła w stylu pośrednim między barokiem a Belle époque.
Kompleks Ospedaletto jest obecnie własnością Istituzioni di Ricovero e di Educazione Venezia (instytucji publicznej, prowadzącej domy dla starszych i samotnych matek), której biura znajdują się obok kościoła.