oraz jednostek centralnych Państwowej Straży Pożarnej, np. Komendy Głównej – [A]). Ostatnim jest dwucyfrowy numer pojazdu (sufiks), który w wypadku pojazdów PSP oznacza rodzaj pojazdu (lub jego typ), jak i przeznaczenie sprzętu.W wypadku pojazdów należących do innych jednostek ochrony przeciwpożarowej jest to po prostu kolejny numer pojazdu w danej kategorii jednostek w powiecie. Stosuje się także dodatkowo (głównie literowe) oznaczenia charakterystyki pojazdu. Zwykle nie są one malowane na wozach.
Ogólna charakterystyka samochodów ratowniczo-gaśniczych mały|Wyposażenie jednego z samochodów Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej nr 5 Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej m. st. Warszawy przy ul. Marcinkowskiego 2 Podstawowym wyposażeniem pożarniczym samochodu ratowniczo-gaśniczego jest:
– autopompa z urządzeniem odpowietrzającym, – linia szybkiego natarcia, – zbiornik wody, – zbiornik środka pianotwórczego, – dozownik środka pianotwórczego, – działko wodno-pianowe (opcjonalnie), – instalacja zraszaczowa (opcjonalnie).
Wymienione elementy tworzą tzw. układ wodno-pianowy. Stosuje się również inne urządzenia dodatkowe, zamontowane na stałe, jak np. maszt oświetleniowy czy wciągarka. Do dodatkowego wyposażenia wozów strażackich zaliczyć można również: działko wodne, dodatkowy wąż, kamerę cofania czy falę świetlną LED.