Prowadzi to często do wykształcenia podejścia polegającego na zgromadzeniu odpowiednio dużego zestawu algorytmów i efektywnego posługiwania się nimi w rozwiązywaniu zadań. Uczeń próbuje dostrzegać charakterystyczne metody lub twierdzenia, po zastosowaniu których wiele zadań da się rozwiązać niemal automatycznie. Z tego powodu matematyka jawi się uczniom jako zbiór zadań, do których trzeba dopasować odpowiednie algorytmy, twierdzenia, metody. Uczeń na lekcjach matematyki traci przez to możliwość twórczego stawiania hipotez i późniejszego ich potwierdzania lub obalania. Problemy zamknięte, w przeciwieństwie do otwartych, nie uczą, jak czytać fachową literaturę, jak dogłębnie poznawać dany temat i formułować obserwacje swoimi własnymi słowami, nie zachęcają do intelektualnych poszukiwań.