W 1842 roku zaczął wydawać wraz z Hignetem czasopismo „ Glaneur de Varsovie”. Autor broszur "Paris i Fizjonomia wielkich stolic zachodu". Napisał dramat: "Gra namiętności" (Warszawa, 1843) i "Upadek wielkiego domu w Polsce" w 5 aktach. W utworze tym przedstawił pogląd że pomimo wielkich charakterów niektórym z osób, brak było tożsamości narodowej oraz znajomości życia domowego i przeszłości naszej.
Największym dziełem literackim Frankowskiego są Moje wędrówki po obczyźnie wydanej w Paryżu. Jest to w dużej mierze przekład wydanej po francusku Fizjonomii wielkich stolic zachodu z małymi zmianami. Utwór podzielony został na dwie księgi: Paryż w grzechu i Paryż w stanie łaski.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Rodzina Syn Antoniego, pułkownika gwardii mirowskiej i Zuzanny Żurowskiej. Ożenił się z Anną Elżbietą Pięknowską (1786-1874), aktorką teatralną, rodzoną siostrą Konstancji Dmuszewskiej (1784-1854), żony Wojciecha Bogusławskiego, następnie Ludwika Adama Dmuszewskiego.
Przypisy