Od strony zachodniej do murów przylegał zespół budynków klasztornych dominikanek. Mury miejskie włączono także w budynek probostwa kościoła farnego, a także zabudowania kolegium jezuitów. Po zajęciu miasta przez Szwedów w 1657 wykonano dodatkowe umocnienia ziemne, a w murach wybito strzelnice. W tym czasie wybudowano też cztery narożne bastiony i blokhauzy.
Wygląd murów w XVII w. znany jest ze sztychu Erika Dahlbergha. Natomiast przebieg murów znany jest z najstarszego zachowanego planu Piotrkowa z 1786.
Na podstawie istnienia dawniej ulicy o nazwie Nowe Miasto wysuwano hipotezę, że być może mury w XIV w. obejmowały mniejszy obszar, a poszerzono je w XV wieku. Jednak przeciw tej hipotezie przemawia fakt, że nie są znane z terenu średniowiecznej Polski żadne przykłady tak kosztownej inwestycji, jak przesuwanie murów miejskich.
Bramy miejskie
Do miasta można było się dostać tylko przez jedną z 3 bram miejskich:
brama Krakowska od południa (Krakowskie Przedmieście) brama Wolborska od wschodu (ul. Starowarszawska) brama Sieradzka od zachodu (ul. Sieradzka)
Baszty
Opis z 1629 wzmiankuje istnienie w murach obronnych dziesięciu baszt.