Cechą charakterystyczną twórczości artysty w latach 60. było malowanie kobiet z niezwykle jasną karnacją i melancholijnym spojrzeniem. Tak i tu delikatne światło podkreśla alabastrową cerę Oblubienicy. Widoczne jest w tym obrazie zainteresowanie Rossettiego kwiatami i jego biegłość w przedstawianiu ich.
Monna Vanna, 1866 Początkowo obraz ten miał nosić tytuł Wenecka Wenus. Przedstawiona jest tu Alexa Wilding, która ucieleśnia typ urody znany z portretów Tycjana. Szeroki rękaw jej sukni został zainspirowany szatą z Portretu poety Palmy Vecchio. Dużo uwagi poświęcił tu artysta klejnotom, które nosi modelka.
Koncert sielski, 1871–1872 Obraz przedstawia kobiety grające na instrumentach muzycznych.
Do postaci pierwszoplanowych pozowały Maria Spartali (po lewej) i Alexa Wilding (po prawej). Z niezwykłą precyzją przedstawił Rossetti dłonie kobiet i same instrumenty.
Element dynamiczny stanowią dwie kobiety w centrum obrazu, a ich symetryczne umieszczenie podkreślają dodatkowo uzupełniające się kolory noszonych przez nie szat, zwłaszcza zieleń i czerwień.
Pejzaż został namalowany z natury w okolicy domu Hunta w hrabstwie Kent.