Nalot szarańczy w Wielkiej Syrii (1915) – klęska żywiołowa związana z nalotem szarańczy pustynnej (Schistocerca gregaria) na terytoria wilajetów Jerozolimy, Bejrutu i Syrii Imperium Osmańskiego (określanych również jako Wielka Syria, dzisiejsze: Palestyna, Liban i Syria). Trwała od lutego do października 1915 i przyczyniła się do klęski głodu w Wielkiej Syrii w latach 1915–1918.
Historia thumb|lewo|240px|Szarańcza przekraczająca kamienny murek Naloty szarańczy w pustynnym środowisku Lewantu nie były zjawiskiem wyjątkowym i powtarzały się okresowo. Naloty takie miały miejsce w latach 1865, 1892, 1899 i 1904. Jednak nalot z 1915 był niezwykle obfity i dotknął wyjątkowo duży obszar. Rozpoczął się w lutym 1915 na obszarze Palestyny i trwał aż do czerwca. W niektórych regionach ogniska wygasły dopiero w październiku.