Dawniej nazywana była także Halą Martoszową.
Opis Hali Cudzichowej w „Przewodniku po Beskidach Zachodnich” K. Sosnowskiego, pochodzący z lat międzywojennych: „Prawdopodobnie jest to największa hala w Zach. Beskidach; z polskiej strony ma ok. 200 morgów obszaru, niewiele mniej z czechosł.; gospodarstwo szałasowe ostało się tu w dawnej postaci (drewniana trombita, ok. 4 m długa), 500 owiec, zebranych z różnych wsi, nawet orawskich, zganiają juhasi w koszar do podoju, w szałasie smaczne, czysto owcze serki. Po czechosłow. stronie wypasają pasterze z Orawy woły; źródeł wielka obfitość”.
Władysław Krygowski w swoim przewodniku po Beskidach wspomina „(...) rozległą Halę Cudzichową w szerokim siodle i opadającą także na północny stok [Palenicy] oraz znajdujący się na niej szałas.
Charakterystyka gospodarcza Obecnie polana obejmuje prawie wyłącznie północne stoki grzbietu, opadające ku źródliskom potoku Raztoka, spływających do potoku W Cebuli (dopływ Sopotni Wielkiej). Dawna hala była o wiele większa: obejmowała obszar ok. 110 ha i ciągnęła się daleko w stronę Pilska. Stanowiła własność gospodarzy z Sopotni Wielkiej i wg źródeł z 1930 r. należała do 23 wspólników. Po polskiej stronie wypasano na niej głównie owce.