Przeczytała również Zmierzch Zachodu Oswalda Spenglera, jednak odrzuciła jego pesymistyczny pogląd o tym, że ów zmierzch jest ostateczny, zamiast tego uważając, że cywilizacja aryjska może zostać odmłodzona poprzez przyjęcie nowej religii – odynizmu. Uważała odynizm za religię, która posiada naturalną i niezbywalną więź z czymś, co postrzegała jako rasę północnoeuropejską, twierdząc że „pierwotne źródło” wiary jest „biologiczne: jej początek tkwi w naszej rasie, jego zasady zakodowano w naszych genach”. Wierzyła również, że odynizm powinien używać raczej nordyckich nazw bóstw zamiast anglosaskich lub teutońskich w celu uniknięcia powojennej niechęci pomiędzy Anglią i Niemcami.
Odinist Fellowship
Założyła Odinist Fellowship w 1969 roku w oparciu o swój dom przenośny w Crystal River. Badacz skrajnej prawicy, Jeffrey Kaplan określił je „pierwszym organizacyjnym uzewnętrznieniem rasowistycznego odynizmu w Stanach Zjednoczonych”, podczas gdy religioznawczyni Stefanie von Schnirbein zapisała, że Christensen stworzyła swoją wersję odynizmu będącego „odrębnym nosicielem do ustanowienia jej kulturalnego pesymizmu, antysemickiej i radykalnej rasowej agendy pod płaszczykiem religii”. Po śmierci męża w 1971 roku skupiła się mocniej na aktywnościach związanych z odynizmem.