Opis Osobniki dorosłe Samiec ma gnatosomę o podstawie (basis capituli) z wypukłą krawędzią grzbietowo-tylną, umiarkowanie rozwiniętymi cornua i bez wyrostków bocznych. Pierwszy segment nogogłaszczków ma na spodzie powyżej pięciu szczecinek środkowych. Buławkowaty hypostom ma część ząbkowaną nieco dłuższą od bezzębnej. Idiosoma ma szeroko owalną, najszerszą nieco za środkiem tarczkę grzbietową pokrywającą cały jej wierzch (conscutum), o długości od 4,45 do 5,8 mm i szerokości od 2,8 do 3,8 mm, a ubarwieniu ciemnobrązowym do prawie czarnego. Powierzchnia owej tarczki jest w całości jednolicie pokryta bardzo gęsto rozmieszczonymi punktami średniej wielkości, choć w północno-wschodniej Afryce spotyka się nierzadko okazy z punktowanie mniejszym i rzadszym. Rowki paramedialne (przyśrodkowe) i posteromedialne (tylno-środkowe) tarczki grzbietowej są powierzchowne, rowki szyjne i boczne płytkie i osiągające do ⅓ jej długości, a rowki brzeżne sięgające prawie do oczu. Pole kaudalne tejże tarczki jest praktycznie niewyraźne. Brzegi boczne tarczki podzielone są na pięć dobrze zaznaczonych festonów. Tarczki analne występują w liczbie 3 par. Długa, szeroka i nieco ku tyłowi zwężona płytka adanalna ma wklęśnięty brzeg przednio-środkowy, nieco wypukłe brzegi boczne i prosty brzeg tylno-środkowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hyalomma rufipes · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.