20 maja 1938 wszedł w życie nowy etat pokojowy Kadry, lepiej dostosowany do zadań mobilizacyjnych. W 1939 kadra 9 dywizjonu taborów stacjonowała nadal w Brześciu. Prawdopodobnie w 1940 Kadra zostałaby przeniesiona do nowego garnizonu (Wysokie Litewskie, Międzyrzecz lub Biała Podlaska).
Kadra była jednostką mobilizującą. Komendant kadry był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji. Przed przystąpieniem do zadań mobilizacyjnych pokojowa kadra przechodziła na wojenny etat kadry mobilizacyjnej taborów nr 9 (organizacja wojenna L.3349/mob.org., ukompletowana zgodnie z zestawieniem specjalności L.33349/mob.AR oraz uzbrojona i wyposażona zgodnie z wojennymi należnościami materiałowymi L.3349/mob./mat.). Kadra mobilizacyjna taborów nr 9 mobilizowała się w alarmie (niejawnie), w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym.
23 marca 1939 na obszarze Okręgu Korpusu Nr IX zarządzona została mobilizacja między innymi jednostek czerwonych. Na początku czerwca 1939 Sztab Główny polecił rozformować kadrę mobilizacyjną taborów nr 9 i przygotować mobilizację według poprawionego planu mobilizacyjnego „W”. Pismem Oddziału I Sztabu Głównego L.