3 szwadron taborów został przeformowany w kadrę 3 dywizjonu taborów.
W 1939 kadra 3 dywizjonu taborów stacjonowała w Sokółce.
Struktura organizacyjna Organizacja dywizjonu w 1923 dowództwo dywizjonu cztery lub pięć szwadronów taborowych skład i warsztat taborowy kadra szwadronu zapasowego w Grodnie kadra Okręgowego Szpitala Koni nr III w Grodnie kolumny przewozowe
Mobilizacja Kadra 3 dyonu taborów była jednostką mobilizującą. Komendant kadry był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji zgodnie z Instrukcją mob. dla dowódców jednostek mobilizujących – cz. I. Pokojowa kadra dywizjonu taborów przed przystąpieniem do zadań mobilizacyjnych przechodziła w alarmie na wojenny etat „kadry mobilizacyjnej taborów nr 3” (organizacja wojenna L.3349/mob.org., ukompletowana zgodnie z zestawieniem specjalności L.33349/mob.AR oraz uzbrojona i wyposażona zgodnie z wojennymi należnościami materiałowymi L.3349/mob./mat.). Po przeprowadzeniu mobilizacji kadra mobilizacyjna podlegała likwidacji. Kadra mobilizacyjna taborów nr 3 była mobilizowana w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym. 23 sierpnia 1939 zarządzona została mobilizacja jednostek czerwonych na obszarze Okręgu Korpusu Nr III. Godzina „A” została wyznaczona na godz. 6.00 24 sierpnia.