Na wschód od hałdy przebiega turystyczna linia Górnośląskich Kolei Wąskotorowych z Bytomia do Miasteczka Śląskiego; najbliższy przystanek (Tarnowskie Góry Kopalnia Srebra) zlokalizowany jest w odległości 1,2 km od hałdy. Dojście do hałdy zapewniają ulice: Mała i Długa od zachodu, północy i południa oraz Kopalniana od wschodu.
Charakterystyka Hałda ma formę góry stołowej w kształcie litery „L” o płaskim wierzchołku i stromych zboczach. Jej wysokość wynosi ok. 17 metrów, natomiast objętość szacowana jest na ok. 26,5 mln m³.
Historia thumb|left|Hałda popłuczkowa z Dzwonnicą Gwarków przed 1941 rokiem Początki hałdy sięgają lat 30. i 40. XIX wieku, kiedy to na granicy bobrownickiego i suchogórskiego rejonu wydobywczego należącego do Królewskiej Kopalni „Fryderyk”, pomiędzy szybami „Sophia” i „Frieden” (pol. „Zofia” i „Pokój”) wybudowano według projektu Rudolfa von Carnalla nowoczesny zakład przeróbczy – płuczkę, w której przerabiano wydobytą w kopalni skałę dolomitową, z której oddzielano rudy ołowiu (galenę), srebra i cynku, wraz z rudą żelaza. Zakład w 1867 roku został zmodernizowany, czego skutkiem było zwiększenie produkcji cynku, a co za tym idzie – znaczące powiększenie rozmiarów obiektu.