Synogarlica maskareńska, koralczyk maskareński (Nesoenas rodericanus) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Występował na maskareńskiej wyspie Rodrigues. Znany jest ze szczątków subfosylnych oraz opisów Leguata (1708) i Tafforeta (1726).
Taksonomia Po raz pierwszy formalnie gatunek opisał Alphonse Milne-Edwards w 1873. Holotyp stanowił mostek i inne szczątki subfosylne, odkryte razem z pozostałościami dronta samotnego (Pezophaps solitaria). Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Columba rodericana. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza synogarlicę maskareńską w rodzaju Nesoenas. Różni autorzy przenosili ten gatunek także do rodzajów Streptopelia, Alectroenas i Ptilinopus.
Morfologia i zachowanie Synogarlice maskareńskie osiągały rozmiary afrykańskich turkaweczek białoczelnych (Turtur tympanistria), ich upierzenie było w większości łupkowoszare. Leguat i jego towarzysze wabili te łagodne i ufne ptaki do ogrodowego stolika i dzielili się resztkami;