Bicentennial Publishing Corporation, New York, NY, 1996, od 1983 prowadziła własne studio architektoniczne w Los Angeles. Specjalizowała się w projektowaniu rezydencji i wieżowców, w 2000 przeszła na emeryturę. Jako malarka stosowała technikę olejną na płótnie, uczestniczyła w życiu artystycznym Argentyny, a następnie Stanów Zjednoczonych. Miała siedem wystaw indywidualnych (Los Angeles, 1975, 1977, 1984, 1987, Nowy Jork, 1992), jej prace były wystawiane także w Polsce. Swoje wspomnienia zawarła w autobiografii „Śladami Odysei”, którą wydała poprzez własne wydawnictwo Sam Miguel Press. Zgodnie z ostatnim życzeniem Krystyny Zofii Eichler Jan Jaworski 27 października 2012 rozsypał jej prochy nad jeziorem Necko, w Augustowie, z którym czuła się emocjonalnie związanaJan Jaworski "Krysia Eichlerówna — Wspomnienie Krystyna Eichler (1921–2012), Archiwum Emigracji, Studia – Szkice – Dokumenty Toruń, Rok 2012, Zeszyt 1–2 (16–17).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krystyna Zofia Eichler · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.