lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 28 października 1927 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do 11 Dywizji Piechoty w Stanisławowie na stanowisko oficera sztabu. W styczniu 1929 roku został przydzielony do Inspektoratu Armii we Lwowie. W lipcu tego roku został przeniesiony do Inspektoratu Armii w Toruniu na stanowisko referenta. Z dniem 15 stycznia 1931 roku został przeniesiony do 25 pułku artylerii lekkiej w Kaliszu. W październiku 1932 roku został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy. W roku szkolnym 1935–1936 był wykładowcą taktyki ogólnej. W opinii Józefa Kuropieski, słuchacza Kursu 1934–1936, „był to wykładowca zdolny, chętnie i zaciekle dyskutujący ze słuchaczami w czasie omawiania prac pisemnych, ale niezrównoważony oraz nie należał do najbardziej opanowanych i powściągliwych w słowach i gestach”. 12 marca 1933 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii.
W marcu 1939 roku został przydzielony do 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach na stanowisko szefa sztabu. Zmarł 10 sierpnia 1939 koło Poznania.