Ernst-Aleksander Joll (, Ernest Aleksandr Gustawowicz Joll; ur. 16 września 1902 w Tallinnie, zm. 3 kwietnia 1935 tamże) – estoński piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Estonii w latach 1920–1929, olimpijczyk, dziennikarz sportowy, felietonista.
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w wieku 18 lat w zespole ESS Tallinna Kalevi. W sezonie 1923 wywalczył z tym klubem tytuł mistrza Estonii i z trzema bramkami został królem strzelców rozgrywek. W latach 1926–1929 występował w Tallinna JK, gdzie dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (1926, 1928).
Kariera reprezentacyjna 17 października 1920 wystąpił w pierwszym w historii meczu reprezentacji Estonii przeciwko Finlandii w Helsinkach, zakończonym porażką 0:6. 25 września 1923 w spotkaniu z Polską (1:4) zdobył swoją pierwszą bramkę w drużynie narodowej. 30 września 1923 strzelił gola w meczu z Finlandią (2:1) w Tallinnie, przyczyniając się do odniesienia przez Estonię pierwszego zwycięstwa. W 1924 roku został przez Ferenca Kónyę powołany na igrzyska olimpijskie w Paryżu. Na turnieju tym wystąpił w przegranym 0:1 meczu pierwszej rundy ze Stanami Zjednoczonymi, po którym Estończycy odpadli z dalszej rywalizacji.