thumb|left|Grób ks. Józefa Stolarczyka Był jednym z najlepszych taterników swojej epoki. Do jego największych osiągnięć należą: pierwsze wejście na Baranie Rogi (1867), ósme wejście na Gerlach (1874), trzecie wejście na Lodowy Szczyt.
Wiosną 1870 r. odbył podróż do krajów basenu Morza Śródziemnego. Zwiedził Egipt i Ziemię Świętą, w Rzymie podczas uroczystości widział papieża Piusa IX. We wrześniu lub październiku 1873 roku przebył cholerę i omal nie umarł; leczył go profesor Chałubiński.
Był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Tatrzańskiego (3 sierpnia 1873 r.), a w 1883 r. w uznaniu zasług został mianowany honorowym członkiem tej organizacji.
Imieniem księdza nazwana jest przełęcz pomiędzy Czarnym Szczytem a Baranimi Rogami (Przełęcz Stolarczyka). W Zakopanem ulica Stolarczyka łączy Kasprusie i ulicę Kościeliską.
Został pochowany w Zakopanem na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku (kw. L-II-1).
Przypisy Bolesław Kumor, Początki parafii św. Klemensa w Zakopanem na tle rozwoju sieci parafialnej na Podhalu (1847). Aneks – Autobiografia ks. Józefa Stolarczyka (1816–1893), do druku podał ks. Bolesław Kumor, [w:] 150 lat organizacji parafialnej w Zakopanem 1847–1997. Materiały z sympozjum Zakopane 24–25 października 1997, pod red. M. Rokosza, Kraków 1998, s. 29–30.
Śp.