Wcielony do wojska niemieckiego w 1914 z frontu nadsyłał liryki wojenne do "Kuriera Poznańskiego". Pod koniec 1916 roku zdezerterował i ukrywał się w Poznaniu. Na początku 1918 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu w Poznaniu, potem w twierdzy berlińskiej w Spandau, skąd został uwolniony dzięki rewolucji niemieckiej 9 listopada i wrócił do Poznania. Wszedł w szeregi rady Polskiej Organizacji Wojskowej, w której reprezentował nurt radykalny, opowiadał się za natychmiastową walką, uczestniczył w akcji szkolenia jej członków. Wraz z innymi 27 grudnia zajmował gmach muzeum, walczył pod koszarami 20. pułku artylerii, należał do oddziału wywiadowczego Jana Kalinowskiego. Był adiutantem Poznańskiego Batalionu Śmierci, który walczył na froncie litewsko-białoruskim (1919), korespondentem poznańskiej prasy podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920).