Epidemiologia U dorosłych zachorowalność na zwężenia krtaniowo-tchawicze szacuje się na 1/200 000 nowych przypadków rocznie. Dominującą grupą są ludzie młodzi ze zwężeniem będącym powikłaniem intubacji lub tracheotomii. Ryzyko rozwinięcia się zwężenia jako powikłania po intubacji jest szacowane na 1–11% lub nawet 30% intubowanych pacjentów, u noworodków 0,1–2%, a u dzieci poniżej piątego roku życia 11%. Zapadalność na zwężenia pointubacyjne ma tendencję rosnącą, ze względu na zwiększającą się przeżywalność dzieci, które z powodu komplikacji okołoporodowych lub wcześniactwa są przez długi czas lub wielokrotnie intubowane. Zwężenia jako powikłanie tracheotomii rozwijają się u 0,6–21% tracheotomowanych pacjentów, przy czym częściej powstają w wyniku tracheotomii przezskórnej, nawet u ponad 25% pacjentów. U wcześniaków poddawanych wentylacji mechanicznej ryzyko powstania zwężenia podgłośniowego wynosi 12–37%. Roczną zapadalność na idiopatyczne zwężenie podgłośniowe () ocenia się na 1/400 000, przy czym około 98% chorych to kobiety. Wrodzone zwężenie tchawicy występuje dwa razy częściej u noworodków płci męskiej niż żeńskiej.