Z wizyty biskupa Vincenzo Labiniego 9 czerwca 1781 wiemy, że kościół miał kształt prostokąta. Świątynia z czasem znów została zaniedbana, co mówi raport tegoż biskupa z 12 grudnia 1791. Z relacji biskupa Ferdinando Mattei 18 października 1811 wynika, że wciąż odprawiano tam praktyki religijne. Opiekunem kościoła był wtedy ksiądz Salvatore Sammut, który w roku 1818 przeprowadził jego remont.
Trzeci, aktualny kościół Aktualny kościół, dedykowany również Wniebowzięciu Maryi Panny, zbudowany został w roku 1846 staraniem księdza Salvatore Sammuta, co mówi relacja z wizyty biskupa Publio Marii Santa z 25 kwietnia 1849.
Wygląd zewnętrzny i otoczenie Przed kościołem znajduje się placyk, który w przeszłości był cmentarzem. Świątynia znajduje się na niewielkim podwyższeniu, prowadzą do niej dwa stopnie. Kaplica posiada troje drzwi, chociaż tylko dwoje z nich, główne wychodzące na południe, oraz boczne od wschodniej strony, mogą być używane. Trzecie drzwi, od strony zachodniej, są zamurowane, gdyż ściana ta styka się z prywatnym domem.