Emanuel „Emil” Perška (, ur. 20 czerwca 1896 w Starej Pazovej, zm. 8 maja 1945 w Zagrzebiu) – jugosłowiański piłkarz pochodzenia słowackiego występujący na pozycji napastnika, reprezentant Królestwa SHS w latach 1920–1927, olimpijczyk, dziennikarz i historyk sportu.
Jeden z pierwszych profesjonalnych piłkarzy w historii Jugosławii. Uznawany za jednego z najlepszych i najbardziej rozpoznawanych zawodników okresu międzywojennego. Uczestnik trzech turniejów olimpijskich. Nosił przydomek boiskowy Lalec.
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w HAŠK Zagrzeb. Po wybuchu I wojny światowej jako żołnierz został wysłany do Austro-Węgier, gdzie w czasie wolnym grał w jednym z lokalnych klubów w Györze. Po zakończeniu działań wojennych odmówił powrotu do kraju, przez co uznano go za dezertera. W obawie przed aresztowaniem uciekł do Wiednia, gdzie występował w Wiener AC. W 1919 roku dzięki wpływowym działaczom Građanskiego Zagrzeb został ułaskawiony i powrócił do Zagrzebia, gdzie na krótki okres został piłkarzem HAŠK, po czym rozpoczął grę w Građanskim.