Szorin został pozbawiony dowództwa frontu, oficjalnie z powodu tego, iż zadanie odzyskania Carycyna jednostki Armii Czerwonej wykonały dopiero w pierwszych dniach 1920 r., a także z powodu ciężkich strat poniesiony podczas przekraczania Donu. O jego odejściu przesądził fakt, iż był skłócony z wpływowym BudionnymE. Mawdsley, Wojna..., s. 278..
W styczniu 1920 r. Wasilij Szorin został dowódcą Frontu Kaukaskiego, a następnie asystentem dowódcy Sił Zbrojnych RFSRR na SyberiiE. Mawdsley, Wojna..., s. 293.. Dowodził tłumieniem powstań chłopskich na SyberiiJ.D. Smele, The "Russian"..., s. 188.. Brał udział w rozbiciu wojsk Romana von Ungerna-Sternberga. W styczniu 1922 r. postawiony na czele Frontu Turkiestańskiego, dowodził Armią Czerwoną w walce z basmaczami. Latem 1922 r. wspólnie z Nikołajem Kakurinem w serii bitew rozbił siły Enwera PaszyJ.D. Smele, The "Russian"..., s. 235..