Na Śląsku bardzo mocno zaangażował się w tamtejsze życie muzyczne: zbierał tradycyjne pieśni śląskie, prowadził audycje w Polskim Radiu, pracował jako dyrygent, pełnił funkcję jurora podczas konkursów śpiewaczych, pisał prace naukowe. Nauczał tam, poza katowickim Konserwatorium, również w Szkole Muzycznej w Cieszynie. Prejzner oprócz tego komponował oraz pracował jako dziennikarz i prasowy publicysta muzyczny. Krótko przed wybuchem II wojny światowej był członkiem kolegium redakcyjnego „Śląskich Wiadomości Muzycznych”.
W czasie wojny mieszkał w Radzyniu Podlaskim. Pracował w elektrowni i cukrowni. 3 marca 1944 został aresztowany przez Gestapo, a po rewizji zarekwirowano dużą część jego dorobku pisarskiego. Po krótkim pobycie w więzieniu przewieziono go na Zamek Lubelski. 19 maja 1944 został zabity w obozie na Majdanku.
Tadeusz Prejzner od 6 lutego 1929 był mężem Emilii z d. Pauk (ur. 1905), z którą miał troje dzieci.
Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Brązowy Medal za Długoletnią Służbę
Spuścizna Wiele dokumentów pozostawionych przez Tadeusza Prejznera znajduje się w zbiorach Archiwum Śląskiej Kultury Muzycznej przy Bibliotece Głównej Akademii Muzycznej im.