Pierwsze badania Hansa Jensena dotyczyły fizyki statystycznej i modelu Thomasa-Fermiego powłoki atomu. W końcu lat 30. XX wieku rozpoczął prace nad fizyką jądra atomowego. W 1939 na podstawie eksperymentów przedstawił zarys „modelu sfer”, jednak bez opracowania niezbędnego aparatu matematycznego. Dopiero w 1948 udało mu się, przy założeniu związku między spinem a orbitalem, wyjaśnić wartości liczb magicznych, których znaczenie dla stabilności jądra atomowego było już od dłuższego czasu znane. Wykazał tym samym przewagę swej teorii nad modelem kroplowym (Bohra).
Podobne rezultaty uzyskała w tym samym czasie w Stanach Zjednoczonych Maria Göppert-Mayer. Współpraca pomiędzy obojgiem uczonych doprowadziła do całkowitego zrozumienia właściwości lekkich jąder atomowych, a efekty ich prac opisano w opublikowanej wspólnie w roku 1955 książce Elementary Theory of Nuclear Shell Structure.
W roku 1963 Jensen i Göppert-Mayer otrzymali, razem z Eugene’em Wignerem, Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki.
Przypisy , Biographical, Nobel Lecture, December 12, 1963, Glimpses at the History of the Nuclear Structure Theory
Linki zewnętrzne AKA Johannes Hans Daniel Jensen na: www.nndb.com
Kategoria:Niemieccy fizycy XX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy jądrowi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Niemieccy nobliści – fizyka Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu