Redagował w tym państwie „Tygodnik Polski” (1942–43), a od 1950 – pismo ambasady polskiej w Waszyngtonie, „Poland of Today”.
W 1922 opublikował tomik poetycki Szalony łowca, w 1928 – rozważania pt. Artystyczne słuchowisko radiowe, a w 1931 – szkice krytyczne Fakty i złudy. Napisał także Poemat o Stanisławie Wysockiej (1930) i dramat Pożar (1927). Po powrocie do kraju (1951) pisał zbiory szkiców popularnonaukowych o dziejach starożytnych cywilizacji i kultur, m.in.: Gdy słońce było bogiem (1956), Królestwo złotych łez (1960), Opowieści biblijne (1963, w 1968 wydana także w ZSRR w języku ukraińskim jako Biblijni opowidiБіблійні оповіді. Зенон Косідовський https://chtyvo.org.ua/authors/Kosidowski_Zenon/Bibliini_opovidi/), Rumaki Lizypa (1965), Opowieści ewangelistów (1979 Warszawa: Iskry; wydana pośmiertnie w ZSRR w języku rosyjskim w 1979, a także w 1977 jako Сказания евангелистов Москва, Политиздат, na podstawie pierwotnej publikacji polskiej na łamach „Dookoła Świata”, 1973–1975Alicja Szałagan, Kosidowski Zenon, w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny (pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan, tom IV: K, Warszawa 1996, s.