Świetlówki takie mogą być wkręcane w miejsce tradycyjnych żarówek, ponieważ mają taki sam gwint, jak żarówka.
Odmiany konstrukcyjne Ze względu na stosowane luminofory, świetlówki można podzielić na: standardowe z luminoforami halofosforanowymi, trójpasmowe z luminoforami wąskopasmowymi, z luminoforami wielopasmowymi.
Do zasilania świetlówek używane są dwa układy stabilizacyjno-zapłonowe: tradycyjny, ze statecznikiem magnetycznym (dławikiem), i zapłonnikiem (starterem), elektroniczny.
Magnetyczny układ stabilizacyjno-zapłonowy mały|220px|Schemat magnetycznego układu zapłonowego świetlówki: L – dławik, C – kondensator, powyżej kondensatora – zapłonnik Do zapłonu krótkich świetlówek może wystarczyć zwykłe napięcie sieciowe, jednak dla większości dłuższych świetlówek napięcie sieciowe jest za niskie do wywołania wyładowania elektrycznego w rurze świetlówki, dlatego stosuje się układ zapłonowy – zapłonnik (potocznie starter).
Zapłonnik jest małą lampą jarzeniową wypełnioną neonem z dodatkiem argonu pod niskim ciśnieniem.